Sieci

Co to jest DNS?

DNS (ang. Domain Name System) jest to tzw. “system nazw domenowych”. Służy on do tego, by tłumaczyć nazwy domenowe rozumiane przez człowieka (np. www.google.pl) na adresy IP które są rozpoznawane przez sieci komputerowe.

Początki DNS sięgają lat osiemdziesiątych ubiegłego wieku. Internet był wówczas bardzo młodym wynalazkiem i wszystkie adresy IP i domeny musiałyby wpisywane ręcznie, co w wyniku coraz większego zainteresowania i popularności internetu stawało się coraz bardziej kłopotliwe. Wtedy właśnie Paul Mockapetris wpadł na pomysł systemu domen i stworzył DNS.

Jest trzynaście głównych serwerów DNS. Są one zorganizowane hierarchicznie. Na najwyższym poziomie stoją tak zwane serwery główne przechowujące pełną bazę danych nazw domen internetowych i odpowiadających im adresów IP. W internecie jest 13 głównych serwerów, które są obsługiwane przez różne niezależne prywatne agencje. Są one nazwane od A, B, C i tak dalej aż do M. Dziesięć z tych serwerów znajduje się w Stanach Zjednoczonych, jedno w Japonii, jedno w Londynie, w Wielkiej Brytanii i jedno w Sztokholmie w Szwecji. Jeden z węzłów lokalnych znajduje się w Poznańskim Centrum Superkomputerowo-Sieciowym.

Do DNS należy praktycznie każdy komputer bądź serwer podłączony do internetu. Serwer DNS uruchamia specjalne oprogramowanie sieciowe, udostępnia publiczny adres IP i zawiera bazę danych nazw sieci i adresów innych hostów internetowych. Kiedy serwer DNS odbiera żądanie nie znajdujące się w bazie danych (na przykład na geograficznie odległej lub rzadziej odwiedzanej witrynie sieci Web), tymczasowo zachowuje się on jako klient DNS. Serwer (działający w imieniu oryginalnego użytkownika) automatycznie przekazuje tę prośbę do innego serwera DNS lub do następnego wyższego w hierarchii serwera. Proces ten trwa aż do momentu, gdy żądanie dotrze ostatecznie do serwera o dopasowanej nazwie i adresie IP w swojej bazie danych – w razie konieczności przekazuje go do serwera głównego, a odpowiedź przechodzi przez łańcuch serwerów DNS do pierwotnego klienta.

Dostawcy Internetu dostarczają swoim klientom publiczne adresy IP podstawowych i zapasowych serwerów DNS, które zazwyczaj są automatycznie ustawiane w domowej bramie sieciowej za pośrednictwem protokołu DHCP. Najszybszy jest serwer IPS, który ma w swojej pamięci zapisane najważniejsze adresy IP. Dzięki temu, że użytkownik ma do niego bezpośredni dostęp, naszybciej i najprościej jest mu się połączyć dzięki niemu z jakąś domenę. Czasem jednak, gdy nie działa automatyczny system pobierania adresów, użytkownik może wpisać dane IP ręcznie, by się połączyć z danym serwerem.

Najczęściej to dostawcy internetu dostarczają serwery DNS swoim klientom. Jest to chyba najprostsza opcja dla użytkowników internetu. Alternatywnie jednak administrator sieci domowej może również wybrać opcję korzystania z jednego z bezpłatnych usług internetowych DNS. Wymaga to oczywiście więcej pracy i wysiłku.

Użytkownik internetu może również chcieć uruchomić własny serwer DNS. Wymaga to dużo pracy i specjalistycznego oprogramowania.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *